ဝလံုးေလးေတာ႔ လြမ္းေစလို

ပင္႔ ၊ ဝိုက္ ၊ ရစ္ ၊ ခ်
အဝိုင္း ရေအာင္
လက္လယ္ လက္ညွိဳး
ေရွ႕တိုးလက္မ
ခက္ဖြဖြကိုင္
ဖေနာင္႔ ကိုမ႑ိဳင္ျပဳ
တူရွု က ညာ .....

ပုလဲလံုးညီ
ႀကိဳး နဲ႔သီသို႕
အစကိုခြာ
ေအာက္ ကိုအသာထိ
မဖိတဖိ
ေရွ႕ႏွင္႔ ညွိ ......

ဝ.. လံု.. ေရ.. ဝ
ႏႈတ္ က ရြတ္ဆို
ေနာက္ပါးခို၍
ၿပံဳးခ်ိဳမ်က္ႏွာ
ခ်ီးမြမ္းကာျဖင္႔
လက္ထပ္သင္ေပး
ေလးျမတ္ေမတၱာ
မေမ႔ရာ ....

ဝလံုးစားသံုး
ႏွလံုးျပည့္ဝ
ေမာင္မယ္လွတို႕
တိုးတက္ျမင္႔မား
စာစကားစုံ
အဖံုဖံုကၽြမ္းက်င္
မိုးမျမင္လည္း
ငယ္စဥ္ခဏ
ဘဝစဝယ္
ေခၽြးက်ေအာင္ေရး
ဝလံုးေလး ကို
ခဏေလာက္ေတာ႔ လြမ္းေစလို ........။ ။


စာစကားမ်ိဳးစံုကို တက္ကၽြမ္းၿပီး မိုးမျမင္ေလမျမင္ နဲ႔ဘဝင္ေတြျမင္႔ၿပီး
ျမန္မာျပည္ပညာေရး အားအထင္ေသးေနေသာျမန္မာမ်ား
ငယ္စဥ္ကတေနကုန္ေခၽြးျပန္ေအာင္ေရးခဲ႔ ရေသာဝလံုးေလးမ်ား နဲ႔
ဝ လံု ေရ ဝ ... လို႔ ကန္႔ကူလက္လွည့္ သင္ေပးခဲ႔တဲ႔ ျမတ္ဆရာ မ်ား ကို
ခဏေလးေတာ႔ လြမ္းၾကေစလိုပါ သည္ ....(ေက်ာ္သူ)

ေ၀လည္းေမႊး ေၾကႊလည္းေမႊး

ေ၀လည္းေမႊး ေၾကႊလည္းေမႊး

ရခဲလွစြာ လူ႔ဘ၀မွာ

ျဖစ္တည္ေမြးဖြား ႏိုင္ငံ႔သားသည္

အသက္အခ်ိန္ မိဘဂုဏ္သိမ္

စည္းစိမ္စီးပြား ခင္သူမ်ားႏွင့္

ၾကင္သူမ်ားအား လ်စ္လ်ဴထား၍

ျပည္သူ႔အတြက္ မားမားရပ္လ်က္

မေနမနား တာ၀န္မ်ားအား

အသက္ခႏၶာ မငဲ႔ညွာပဲ

ႀကိဳးစားရြက္ေဆာင္ စစ္သားေမာင္သည္

ေ၀ရင္လည္းေမႊး ေၾကြလည္းေမႊး၏။

အပတ္စဥ္(၄၉)မွ ေနာင္ေတာ္မ်ားအား ေရႊရတုအပတ္စဥ္မွ ကၽြန္ေတာ္က ဤကဗ်ာေလးျဖင့္ ေလးစားစြာ ဂုဏ္ျပဴအပ္ပါသည္။ စာအုပ္ေလးကိုေတာ့ စကား၀ါေျမဆိုဒ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါတယ္။ စိတ္၀င္စားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဖတ္ရူလို႔ရေအာင္ပါ။

ဒီဇင္ဘာ ဒဏ္ရာ

ဒီဇင္ဘာ ဒဏ္ရာ

ခ်စ္သူေရ…
မင္းကို ျပန္လည္တမ္းတ
လြမ္းဆြတ္ရတဲ ့အရသာက
ပူေလာင္တယ္ဆိုတာ
သိေစခ်င္လိုက္တာ…..။

အေကြ ့အေကာက္ေတြနဲ ့
ၾကမ္းတမ္းလွတဲ ့ငါဘ၀ထဲမွာ
မင္းက တခဏပဲ နားခိုသြားတယ္ေနာ္…..။
ငါကေတာ ့တစ္ဘ၀စာ မွတ္လုိ႕…
”နင္ဟာ လမ္းျပၾကယ္…
နင္ဟာ ငါ့ရဲ ့နတ္သမီး…” ဆိုျပီး
ေလးျဖဴရဲ ့သီခ်င္းကို ဆိုျပမိခဲ ့…။

အခုေတာ့…
မင္းေပးခဲ့တဲ ့အမွတ္တရေတြန ဲ့
၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာရဲ ့ဒီ ပထမ ညခ်မ္းမွာ
ငါ… ငိုေၾကြးေနရျပီ….။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ..
မ်ိဳးၾကီးဆိုထားတဲ ့သီခ်င္းကို
ငါ ျပန္ေတြးမိတယ္…။
”အခ်ိန္မီသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ ” …တဲ ့။
အခ်ိန္ေတြ ေနာက္ျပန္လွည့္လုိ ့
မင္းနဲ ့မေတြ ့ခင္ ဟိုး..အရင္ခ်ိန္ေတြကို
ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာရင္
ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိုက္မလဲ…။

တခ်ိဳ ့က ဆိုတယ္…
”ဒုကၡနဲ ့တစ္ခါၾကံဳတိုင္း
ခ်စ္သူ ့လက္ကို တစ္ခါ ကိုင္ခ်င္တယ္…” တဲ ့
ငါကေတာ့ …
ဒုကၡနဲ ့တစ္ခါၾကံဳတိုင္း
မင္းအေၾကာင္း သိမ္းထားတဲ ့
ငါ့ရင္ထဲက အကန္ ့ေလး တစ္ကန္ ့ကို
ဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္ခ်င္ ရဲ ့…
ေနာက္ဆံုး…
ငါ …ေသသြား တဲ ့ အထိေပါ့…။ ( ၀ုိင္းေမာ္ )

တိုင္တည္ျခင္း

မာနမသိ အမုန္းမရွိ

အလြမ္းပကတိ အရင္းတည္၍

ခ်စ္ခဲ႔သည္မွာ သူနဲ႔စေတြ႔ကတည္းက။

ေန႔ေရာညပါ စကၠန္႔မျခား

တနယ္စီျခား ေ၀းေနရတာ

စီမံခ်က္လား ကံၾကမၼာ။

ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည္႔စံုပါက

အလြမ္းမရွိ အမုန္းမသိ

ပန္းပန္းခ်ီသို႔ ညီညာေျဖာင့္ျဖဴး

လွရစ္က်ဴး၍ ခ်စ္သူတိုင္းသာ

ဆံုေစရာ၏။

ဘ၀တိုက္ပြဲ ရင္ဆိုင္ႏြဲဖို႔

ပညာရွာရင္း ေဘာင္အတြင္းက

ကုန္လြန္ေရြ႕လ်ား ေန႔ရက္မ်ားေၾကာင့္

ခ်စ္သူမုန္းမွာ ေၾကာက္ပါ၏။

ကမၻာတစ္ပတ္ ျပည့္သည့္ခါတိုင္း

စိတ္ထင္လွိူင္း၀ယ္ သံသယမ်ားရွိလာသည့္အခါ

ကမၻာသစၥာ မိုးေျမတည္၍

ငါ၏ေမတၱာ တိမ္နက္ရာကို

ေနမင္းႀကီးကို ေမးလွည့္ပါ။

တမ္းတရင္ခြင္

တမ္းတရင္ခြင္

ရင္ေငြ႕ေႏြးေႏြး အေဖ႔ေက်းဇူးေၾကာင္႔
နံရံကုိခြဲဖ်က္ သားေမာင္အၿပင္ကုိ ထြက္ႏုိင္ခဲ႔ၿပီ အေဖ..
တုန္႔ေခါက္လူလား ေႏြးေထြးေမတၲာ အေဖ႔ေမတၲာေၾကာင္႔
အရာရာကုိ စိတ္ေအးခဲ႔ရၿပီ အေဖ.....


တစ္ပင္ေရာက္ တစ္ေထာက္နား ပ်ံသြားတက္ေရး
အေဖညႊန္းေပးလုိ႔ အေ၀းဟုိဆီ ပ်ံသန္းႏုိင္ခဲ႔ၿပီ အေဖ
အခုေတာ႕ အရြယ္ေရာက္ အေတာင္စုံ
ေလဟုန္ကုိခြဲ ေကာင္းကင္ထဲ ပ်ံသန္းဖုိ႔
အေဖကုိ ကန္ေတာ႔ခဲ႔ၿပီ အေဖ.........

ေကာင္းကင္ဆုိတာ အက်ယ္ၾကီးပါလာအေဖ
ေကာင္းကင္ဆုိတာ အေ၀းၾကီးပါလားအေဖ
မုန္းတုိင္းေတြၾကား အားငယ္စရာပါလား အေဖ
ဘ၀တုိက္ပြဲေတြ တုိက္ထုတ္ရတာ မလြယ္ပါလားအေဖ

သားတုိ႔အေရး သၼီးတုိ႔အေရးလုိ႔
ေဟာဒီဒုကၡေတြ ေဟာဒီဒုကၡေတြ
အေဖ ဘယ္လုိရင္ဆုိင္ ၿဖတ္သန္းခဲ႔တာလဲ အေဖ
သားတုိ႔အတြက္ သၼီးတုိ႔အတြက္လုိ႔
အားဆက္ခဲ႔လို႔လား အေဖ...(ဥတၲရ)

( ညီေလး ဦးဇင္း ကဗ်ာကို ဆရာေနရာမွာ အေဖနဲ႕ အစားထုိးျပင္ဆင္ထားပါသည္။ ညီေတာ္ဆီကုိ ခြင္႔မေတာင္းဘဲ အကုိေတာ္ ျပင္ဆင္မိသာ ညီေတာ္ကုိ အကုိ ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။ ညီေတာ္ က်န္မာပါေစ။ ဒီထပ္မက သာသနာအက်ဳိး ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါေစ။ ခ်စ္တဲ႕ အကုိလတ္ ရာဇာ (မုိးထက္ျမင္႔(နည္းပညာ )

မိုးယံလ နဲ႕ ဆရာ႔ရင္ခြင္

မိုးယံလ နဲ႕ဆရာ႔ရင္ခြင္

ဒဏ္ရာေတြ သူ႕မွာခေပမယ့္

စႏၵာအေဆြ သူ႕ရြာလွေစသို႔

ဥပမာ ျပခ်င္ရဲ႕ ငါ့ရင္ခြင္

ေၾသာ္…. ရႈကာဆေပေတာ့ ဆရာ႔သြင္ျပင္….

မ်က္ႏွာပန္းမွာလ

ခတ္ၾကမ္းကာ မာပံုထင္လည္း

ရင္ခြင္ကို လွစ္ကာ ၾကည့္လွ်င္ျဖင့္

အစဥ္ခ်ိဴ ေမတၱာ အျပည့္ပါကြယ္

သိၾကေစခ်င္…

မလိမၼာကဲကာ မိုက္တာေၾကာင့္

ႀကိမ္တံျပာ ဆြဲကာရိုက္ေပမယ့္

အသဲမွာ ပိုက္သည္က မ်ားတပည့္ ေနာင္အစဥ္

အမွားသိ ေရွာင္ၾကဥ္ဘို႔ ငါ့စိတ္ရင္း…..

လမင္းဆိုတာ…

လဆင္းဘယ္လိုျဖာလည္း (ပ၀င္းဘယ္လိုသာလည္း)

တစ္လမွာ ႏွစ္ခါမျပည့္ပါဘူး

အမိအဘႏွယ္ ေနာင္အရွည္ျမင္၍

တပည့္လွဖြယ္ အေရာင္ေတြထင္သည့္

ဆရာ့ရင္ခြင္ ေမတၱာလရယ္က

ဘ၀ျမင္ေအာင္ သစၥာျပလို႔ရယ္က

(မင္းတုိ႕အေပၚမွာေလ)

မိုးလထက္လင္း။ (ဥတၱရ)

ေနမင္းၾကီး

ေနမင္းၾကီး

သား ဒီကေန႔မွာ အေဖဟာ သားအတြက္ ဖုိးသုညၿဖစ္ေနေပမဲ႔ အတိတ္က သားအတြက္ေတာ႔ အေဖဟာ ကုေဋၾကြယ္ သူေဠးၾကီးပါကြာ................

သား အတြက္ ဒီကေန႔ သာေနတဲ႔ ေနမင္းၾကီးဟာ သားအတြက္ အေတာက္ပဆုံးၿဖစ္ေနေပမဲ႔ အခ်ိန္တန္လုိ႔ သား ေန၀င္သြားတဲ႔အခါ အေဖဟာ မင္းအတြက္ လမင္းၾကီးပါကြာ...................

ဒါေပမဲ႔ သားရယ္ ဒီကေန႔ သားအတြက္ သာေန႔တဲ႔ ေနမင္းၾကီးဟာ မင္းတုိ႔အေဖ (ငါ) ေမြးတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက ေတာက္ပခဲ႔တဲ႔ေနပါကြာ.................

သားအတြက္ေတာ အေဖဟာ ေကာင္းကင္းတခြင္ကု္ လင္းလက္ေစတဲ႔ ေသာ္တာလမင္းၾကီးမဟုတ္ေတာ႔ေပမဲ႔ အရပ္မ်က္ႏွာကုိေတာ႔ ညႊန္းၿပေပးႏုိင္တဲ႔ ဓူ၀ံၾကယ္ေတာ႔ ၿဖစ္ပါေသးတယ္ကြာ................

သား ......မင္းဟာ ပစၥပၸဳန္ကုိ ၇င္ဆုိင္ၿဖတ္သန္းေနေပမဲ႔ အေဖဟာ အတိတ္နဲ႔ ပစၥပၸဳန္ပါ ၿဖတ္သန္ခဲ႔ ၿဖတ္သန္းေနတဲ႔ သူပါကြာ.........................

ဒီေန႔ဟာ သားအတြက္ အေဖရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြဟာ ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေၿမ႔ေနေပမဲ႔ အတိတ္မွာ သားအတြက္ေတာ႔ အေဖဟာ မင္းရဲ႕ ပါေမာကၡေပါ႔ကြာ.....................

သား ..... ဒီကေန႔ အေဖဟာ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ(ဆံၿဖဴလုိ႔သြားက်ိဳးအဘုိးအုိ ၿဖစ္ေနေပမဲ႔ ) အုိမင္းရင္႔ေရာ္ေနေပမဲ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာေတာ႔ သားအတြက္ အၿမဲႏုပ်ဳိလွ်က္ပါကြာ.................

သား ... အေဖဟာ ေခတ္အၿမင္ ေခတ္အတက္ပညာေတြကုိ သားအတြက္လမ္းညႊန္မႈ မၿပဳႏုိင္ေပမဲ႔ အားေတာ႔အၿပည္႔ ေပးႏုိင္ပါတယ္ကြာ...................

သားအတြက္ အေဖဟာ ဒါရုိက္တာ မဟုတ္ေပမဲ႔ အေဖအတြက္ေတာ႔ သားဟာ ထာ၀ရ မင္းသားေလးပါကြာ................

မုိးေသာက္လုလင္(ရာဇာ)(ခ) မုိးထက္ျမင္႔(နည္းပညာ)

မွတ္ခ်က္။ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီကဗ်ာေလးကို စေရးခဲ႕တာက လြန္ခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ အင္တာနက္သုံးေတာ႕ Blog မွာတစ္ၾကိမ္ ၊ forum တစ္ခုမွာ တစ္ၾကိမ္ မုိးေသာက္လုလင္ နံမည္နဲ႕ တင္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ကုိယ္တုိင္ နည္းပညာေရေနတဲ႕ ေနရာမွာေတာ႕ မတင္ေပးျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ကုိယ္႕ဆိုဒ္မွာကုိယ္ဘဲ တင္လုိက္ေတာ႕ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ခံစားေပးပါအုံး။ နည္းပညာေတြဘဲ ေရးေနတာ ျဖစ္တာေၾကာင္႔ အားရုံေလး ေျပာင္းၾကည္႔တာပါ။

ဆရာ႔ေက်းဇူး ျမင့္မိုရ္ဦး

ဆရာ႔ေက်းဇူး ျမင့္မိုရ္ဦး

”ဆာယာ” ဟူသည္ ”အရိပ္” မည္၏။
တပည့္ေကာင္းက်ိဴး
အရိပ္မိုး၍ ၊ ေဘးဆိုးကြယ္ကာ
ေစာင့္ေရွာက္တာမို႔
ဆာယာ….မွသည္ ၊ ဆရာ.မည္၏

တပည့္တို႔အေပၚမွာ
ပညာရဲရင့္ ၊ ပြဲလယ္တင့္ဖို႔
သိပၸံ၀ိဇၨာ ၊ ျမတ္ပညာအား
သင္ၾကားျဖန္႔ေ၀ ၊ တတ္ေစလိုသည္
မျငိဴႏွလံုး ၊ ခ်ိဴအျပံဴးဆင့္
သက္ဆံုးထက္ပန္ ၊ ေမတၱာမွန္ေၾကာင့္
ငါးတန္ဗလ ၊ သန္စြမ္းရမည္
ႏိုးၾကားတက္ၾကြ ၊၀ီရိယက
ဇြဲရွိရမည္ ၊ ဤသည္အမွား
ဤကားအမွန္ ၊ ေ၀ဖန္သံုးသပ္
သိတတ္ရမည္ ၊ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္ေတြး
ခရီးလမ္းမွာ ၊ ပန္းတိုင္းပြင့္ေစ
ရန႔ံေ၀…….
ေစတနာရွင္ ၊ ဆရာေပတည္း။

တပည့္မ်ားအား
ခြဲျခားမဟူ ၊ ျဖဴႏွလံုးသား
ရင္၀ယ္သားသို႔ ၊ ထားရွိေစတနာ
၀ါသနာႏွင့္၊ အနစ္နာခံ
ရွင္သန္ႏိုးၾကား ၊ ပီတိစား၍
ခြန္အားျဖစ္ရ ၊ဆရာ႔ဘ၀..။
ေၾသာ္……..
ဒုတိယမိဘ ၊ ဆရာ႔ေက်းဇူး
ျမင့္မိုရ္ဦးသို႔ ၊ရည္စူးေကာ္ေရာ္
ပူေဇာ္ဦးခိုက္ပါသတည္း…….။( အရွင္ဥတၱရ )

ပန္းလိပ္ျပာ

ပန္းလိပ္ျပာ

ရင္မွာၾကည္ႏူး လုံးလထူးျဖင္႔
တူးကာေျမဆြ မ်ဳိးေစ႕ခ်သည္
လန္းလွပန္းပင္ ၾကီးျမန္ရွင္ဖုိ႕ ……..

ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ အားမာန္တက္စြာ
ဖ်ဥ္းပက္ေရၾကည္ ပင္နန္းဆီမွာ
ေ၀စည္ပန္းစုံ ဖူးပြင္႔ဖုိ႕ ………

ၾသဇာေျမေဆြး ေျမေတာင္ေပးကာ
အေသြးေရာင္တင္႔ ပင္ယံျမင္႔မွာ
ပြင္႔ေသာပန္းတုိင္း ေမႊးေစဖုိ႕ ……….

ယုယျမတ္ႏူိး ပန္းကုိပ်ဳိးသည္
တန္းဖုိးၾကီးမား တနည္းအားျဖင္႔
စီးပြားရွာဖုိ႕ မမွန္းပါ………

လန္းပြင္႔ေစေၾကာင္း ေရၾကည္ေလာင္းတာ
ပန္းေကာင္းညြတ္က်ဳိး အရုပ္ဆုိးေအာင္
ခ်ဳိးယူပန္လုိ႕ မျမန္းပါ……….

ေျမဆီၾသဇာ ေကၽြးျပီးကာမွ
မာလာပန္းခတ္ ႏြမ္းေၾကြသက္ေအာင္

ေၾသာ္………..
ပန္းႏွင္႔လူသား ႏွစ္ဦးၾကား၀ယ္
ထူးျခားလြန္းတင္ သံေယာဇဥ္ကုိ
ဘ၀မွန္းဆ ျမင္စမ္းၾကလွ်င္
ဘ၀ေရစက္ ဆုိရခက္သည္႔
ပႏၷက္သစၥာ ခုိင္မာအထု
သမုဒယနယ္ ပန္းျမဳိင္လယ္က
ႏွစ္သြယ္ေမတၱာ ခ်စ္ကမၻာသည္
အတြယ္အတာ ပန္းလိပ္ျပာ………. ( အရွင္ဥတၱရ)